Saoedi-Arabië krijgt tegen 2028 een nieuwe goudmijn — en bij het transport van hard gesteente verliezen nieuwe mijnen vaak tijd

Ma'aden verwacht de eerste goudproductie op de nieuwste goudmijn Ar Rjum tegen eind 2028, en de algemeen directeur beschreef een zeer sterke prestatie van de goudactiviteiten in het tweede kwartaal van 2026, een kwartaal waarin de groepsomzet USD 2,9 miljard bereikte. Achter deze enkele mijn ligt een veel omvangrijker projectpipeline: de uitgaven voor minerale exploratie in het Koninkrijk stegen in 2025 naar een geschatte USD 346 miljoen, vergeleken met ongeveer USD 50 miljoen in 2020; momenteel zijn meer dan 226 exploratie- en mijnbouwbedrijven actief, en Ronde 11 van de vergunningsprocedure omvat drie gouddoelen. Elk van die projecten wordt beoordeeld op basis van de doorvoercapaciteit, en bij een hardrock-goudinstallatie begint de doorvoercapaciteit bij de toevoer naar de breker — wat betekent dat deze begint met een transportband.

Het technische probleem verschilt ook van de materialen die de meeste Saoedische industriële leveranciers kennen. Fosfaat is schurend en hygroscopisch. Cementklinker is heet. Bauxiet is nat en cohesief. Gouderts is in de dominante zin geen van deze dingen. Het is hard, kiezelachtig en laagwaardig, en het is de hardheid die apparatuur vernietigt en de lage waarde die elke verloren ton duur maakt.

Wat is er werkelijk veranderd in 2026

Twee gegevenspunten uit Ma'aden's eigen rapportage schetsen de kans, en ze verdienen aparte behandeling omdat ze verschillende implicaties hebben.

De eerste is een projectdatum. In de resultaten van het tweede kwartaal van 2026, gepubliceerd op 9 augustus 2026, verklaarde Ma'aden dat de eerste goudproductie op Ar Rjum — omschreven als de nieuwste goudmijn van het bedrijf — wordt verwacht tegen eind 2028. Dat is een specifieke, gedateerde toezegging van de exploitant en bepaalt een inkoopvenster: een mijn die gericht is op eerste goudproductie eind 2028, zal haar transportbanden en bulkmateriaalafhandelingsapparatuur ruim daarvoor specificeren en bestellen.

De tweede is een prestatieverklaring. De groepsomzet voor het kwartaal bedroeg USD 2,9 miljard, een stijging van 16 procent ten opzichte van hetzelfde kwartaal vorig jaar, met een EBITDA van USD 1,0 miljard en een nettowinst toegerekend aan aandeelhouders van USD 0,6 miljard. De uitvoerend directeur, Bob Wilt, schreef het aluminiumresultaat toe aan de beste financiële prestatie ooit en voegde eraan toe dat de goudactiviteiten eveneens zeer sterk presteerden, terwijl hij wel meldde dat er uitdagingen bestonden op het gebied van zwavelvoorziening en logistiek bij de fosfaatactiviteiten.

Eerste goud op Ar Rjum tegen eind 2028

Het belang van een eerste-goud-datum is niet de datum zelf. Het gaat om wat een eerste-goud-datum impliceert voor alles wat zich stroomopwaarts van de goudruimte bevindt: de vermalingsinstallatie moet in bedrijf zijn genomen, de voorraad ruw erts moet operationeel zijn, het transportsysteem moet gedurende een langere periode op ontwerpsnelheid draaien en de kwaliteit van de verbindingen moet standhouden onder continue belasting. Mijnen missen eerste-goud-dates niet omdat de lixiviatietanks te laat klaar zijn. Ze missen ze omdat het front-end van de installatie geen stabiele toevoer kon leveren.

Mansourah Massarah als referentiepunt

Het tweede referentiepunt is de schaal. Een functionaris van het Saoedische ministerie van Industrie en Mijnbouwbronnen, die in 2026 sprak, beschreef de uitbreidende mijn Mansourah Massarah als een goudactivum van 10 miljoen ounces en noemde het als bewijs dat het Koninkrijk beschikt over mijnbouwactiva van topklasse.

Dat is van belang voor leveranciers, omdat het een referentiegeval vaststelt. Een grondstofvoorraad van 10 miljoen ounces is geen kleine operatie, en de hijs- en transportapparatuur die daarvoor wordt gebruikt, moet jarenlang dezelfde belastingcyclus doorstaan. Wanneer een nieuw project zoals Ar Rjum wordt gespecificeerd, is de realistische vergelijkingsset niet een steengroeve die één ploeg draait, maar een operatie die continu draait en stilstand meet in verloren ounces.

De exploratiepijplijn is groter dan de mijn

De mijn is het zichtbare deel. De pijplijn erachter is wat dit onderwerp duurzaam maakt, in plaats van slechts een enkele aankondiging.

Volgens Ahmed Alaqeel, algemeen directeur exploratieontwikkeling bij het ministerie van Industrie en Minerale Hulpbronnen, steeg de uitgave voor mijnbouwkundige exploratie in Saoedi-Arabië in 2025 naar een geschatte 346 miljoen USD, vergeleken met ongeveer 50 miljoen USD in 2020. In dezelfde periode steeg het aantal actieve exploratie- en mijnbouwbedrijven van zes naar meer dan 226, en verdubbelde de oppervlakte onder actieve exploratie bijna van ongeveer 35.000 vierkante kilometer naar meer dan 85.000.

Dat zijn geen marginale veranderingen. Een dertigvoudige stijging van de exploratie-uitgaven en een bijna veertigvoudige stijging van het aantal opererende bedrijven binnen vijf jaar beschrijft een industrie die wordt opgebouwd, niet alleen uitgebreid.

Drie gouddoelen in Rond 11

De licentierondes maken de pijplijn concreet. Rond 11, die in 2026 wordt uitgevoerd, omvat acht locaties over ongeveer 1.800 vierkante kilometer, waaronder vier premium-kopertargets, drie gouddoelen en één ijzeroxide-koper-goudafzetting.

Drie gouddoelen in één ronde vormen een betekenisvol signaal voor leveranciers van apparatuur, omdat een gouddoel dat haalbaarheid bereikt, een fabriek wordt. En een fabriek heeft een breukcircuit, een opslagplaats, een molenvoedingsband en een systeem voor afvalafhandeling nodig — niets waarvan kan worden geïmproviseerd op een laat stadium van de bouwplanning.

Het Arabisch Schild als beperkende factor

De geologische context is ook van belang. Het Arabisch Schild, dat door het ministerie wordt omschreven als een van de grootste en minst verkende geologische structuren ter wereld, beslaat meer dan 600.000 vierkante kilometer. Nieuwe, gemineraliseerde kenmerken die daar zijn geïdentificeerd, omvatten grote porfierkoperstructuren en sedimentaire exhalatieve mineralisatie.

Voor transport is de relevantie van het Schild topografisch en klimatologisch, niet geologisch. Ablageringen in hardgesteente op Schild-terrein liggen meestal in gebroken, verhoogd terrein, wat planten dwingt zich te vestigen op steile hellingen, op grote afstand van de bron en op afgelegen locaties met beperkte toegang voor onderhoud. Dat zijn transportproblemen, nog voordat ze mijnbouwproblemen worden.

Waarom gouderts een andere transporttaak is

De meeste ervaring met bulkverwerking in Saoedi-Arabië ligt op het gebied van kalksteen, klinker, gips, bauxiet, fosfaat en aggregaten. Gouderts verschilt op drie specifieke punten, en elk daarvan beïnvloedt een specificatiebeslissing.

Het is harder. Gouddragend erts is doorgaans kiezelachtig, en kwarts is één van de meest schurende mineralen die een transportband ooit vervoert. De relevante maatstaf is niet alleen de slijtageclassificatie van de banddeklaag, maar de combinatie van de hardheid van de deklaag, de weerstand tegen snijden en uitschaven én de impactenergie op het laadpunt, waar ruw, ongespecificeerd (run-of-mine) klomperts van de primaire breker aankomt.

Het is lager in gehalte. Goudgraad in commerciële operaties wordt gemeten in gram per ton, wat betekent dat de verhouding tussen afgevoerde afvalstoffen en gewonnen metaal enorm is. Dat maakt elke verwerkte ton erts duur ten opzichte van de waarde die het draagt, en maakt ongeplande stilstanden onevenredig kostbaar: een installatie die stopt, onderbreekt niet de productie van een goedkope grondstof.

Het wordt vaak over een grote afstand vervoerd. Bij hardgesteente-mijnen ligt de put vaak ver van de verwerkingsinstallatie, ofwel vanwege de topografie, buffervereisten of de geometrie van de ertsafzetting. Lange enkelvoudige transportbanden concentreren risico’s: één splicingfout zorgt voor stilstand van de gehele band, en er is geen parallelle route.

Hardheid, niet vochtgehalte, is het dominante mechanisme

Dit is waar leveranciers met ervaring in cement of bauxiet hun eerste fout maken. Bij klinkertransport is de vijand de temperatuur. Bij bauxiettransport zijn de vijanden vocht en cohesie. Bij gouderts-transport zijn de vijanden slijtage en impact, en het uitvalpatroon is geleidelijk in plaats van dramatisch: de beschermende laag slijt sneller, de gesneden randen van de band rafelen, en het draaglichaam begint precies op de punten waar het materiaal neerkomt bloot te komen.

Het praktische gevolg is dat een transportband-specificatie die is opgesteld voor kalksteen onderpresteert bij gouderts, zelfs als de tonnage en de bandbreedte adequaat lijken, omdat de slijtagesnelheid per ton hoger is en het inspectie-interval dat werkte in een steengroeve niet volstaat.

De waarde per ton verandert de economie van materiaalverspilling

Overweeg de rekenkundige berekening, met duidelijk geformuleerde aannames. Bij een graad van twee gram per ton en een goudprijs van USD 4.500 per ounce bevat een ton erts ongeveer USD 290 aan ingesloten goud — vóór verlies bij winning. Bij vijf gram per ton bedraagt dit bedrag meer dan USD 700.

Het punt is niet dat de band die waarde draagt in een vorm die uit verspilling kan worden gewonnen. Dat kan niet. Het punt is dat bij dergelijke waarden de kosten van een stilgelegde installatie verreweg hoger zijn dan de kosten van de band, en dat de kosten van een slecht gespecificeerd overdraagpunt worden gemeten in beschikbaarheid in plaats van in uren voor schoonmaakwerk. Een specificatiegesprek dat begint met de prijs van de band per meter, begint op de verkeerde plek.

De vier transporttaken in een goudverwerkingsstroomschema

Een conventionele goudwinninginstallatie voor harde gesteenten kent vier afzonderlijke transporttaken, en deze worden meestal op verschillende momenten door verschillende personen gespecificeerd, wat verklaart waarom inconsistenties optreden.

Bij het lezen van de tabel van boven naar beneden overlappen de specificatieprioriteiten nauwelijks. De eerste taak betreft overleving bij impact. De tweede taak betreft overleving bij slijtage. De derde taak betreft overleving bij cyclische belasting. De vierde taak betreft overleving bij chemische belasting. Een enkele, bedrijfsbrede riemstandaard zal voor ten minste twee van deze toepassingen ongeschikt zijn.

Afstand mijn–molen: Het probleem dat het Saoedische reliëf veroorzaakt

Op vlak, open terrein kan een mijn de verwerkingsinstallatie naast de mijnkuil plaatsen en korte afstanden afleggen met vervoersvrachtwagens. In schildvormig reliëf vervalt deze optie vaak.

Lange enkelvoudige transportbanden geven een reeks problemen op die korte transportbanden niet kennen. Thermische uitzetting over honderden meters stalen constructie verandert de vereisten voor de spaninrichting. De bandrekkingsverhoging neemt toe en een verbinding die bij de ingebruikname correct was aangespannen, raakt geleidelijk buiten specificatie naarmate de band krimpt. Toegang voor onderhoud wordt een logistieke uitdaging, waardoor inspecties worden uitgesteld; en uitgestelde inspecties leiden ertoe dat een versleten banddek zich ontwikkelt tot een blootliggend draaglichaam.

Er is ook een factor die specifiek is voor Saoedi-Arabië: stof. Fijn kwartsstof in een droge, warme omgeving is abrasief wanneer het in suspensie aanwezig is, en dringt in elke behuizing binnen. Bandreinigers die goed functioneren in een vochtig, gematigd klimaat, slijten sneller in een droog, abrasief klimaat; en deze slijtage is onzichtbaar totdat de reinigingsprestaties afnemen en materiaal mee terug wordt vervoerd.

Waarom de verbinding het enige punt van uitval is

Een transportband is een systeem, maar het valt op één plaats vaker uit dan op enige andere plaats: de verbinding. Bij een korte transportband is een verstoring van de verbinding een ongemak. Bij een lange band die een molen voedt, leidt een dergelijke storing echter tot een fabrieksstilstand die in dagen wordt gemeten, omdat een vervangende verbinding gespecialiseerde technici, de juiste apparatuur en tijd vereist.

Dit is het argument voor mechanische bevestiging ten opzichte van vulkaniseringsverbindingen, en bij zwaar gebruik in hard gesteente wordt dit argument meestal in één richting beslecht. Mechanische bevestigingen kunnen sneller worden geïnstalleerd en zijn eenvoudiger te vervangen op locatie; ze zijn geschikt voor lage-spannings-, korte- en secundaire toepassingen. Op een hoge-spannings hoofdlijn die schurend erts vervoert, veroorzaken de gaten voor de bevestigingsmiddelen spanningsconcentraties en lekplekken, waardoor de verbinding het slijtpunt wordt.

Hot-vulcaniseren van de verbinding, uitgevoerd volgens een gedefinieerde procedure met gecontroleerde temperatuur, druk en tijd, levert een verbinding op waarvan de treksterkte bijna gelijk is aan die van de band zelf. De praktische doelstelling is een verbindingsrendement van meer dan 90 procent van de bandsterkte; het consistent bereiken hiervan hangt evenzeer af van de omstandigheden op locatie en de vakbekwaamheid van de technicus als van het materiaal dat voor de verbinding wordt gebruikt.

Wat nieuwe mijnen verkeerd doen bij de specificatie

Vijf terugkerende fouten, gebaseerd op hoe hardgesteente-projecten in de praktijk worden gespecificeerd.

Specificeren op basis van analogie met een steengroeve. De tonnage en de bandbreedte kunnen overeenkomen, maar de slijtage per ton niet. Hard siliceus erts verbruikt de deklaag sneller, en de dikte van de deklaag is de variabele die de levensduur bepaalt.

De hellingopslag beschouwen als civiele werken. De grove ertsvoorraad is een actief hanteringssysteem met terugwinning, geen statische hoop. De terugwinningsopdracht — wisselende vochtigheid, piekbelasting, frequente starten — is vaak de zwaarste belasting op de locatie en wordt vaak pas laat gespecificeerd.

Uitstellen van de planning van verbindingen tot de inbedrijfstelling. De kwaliteit van de verbinding bepaalt de beschikbaarheid vanaf dag één. Een project dat de band tijdens de inkoop selecteert en pas tijdens de installatie over verbindingen nadenkt, heeft al het vermogen verloren om de efficiëntie van de verbinding als contractuele vereiste vast te leggen.

De stofomgeving negeren. De keuze van de deklaag en de reinigers moet rekening houden met droog, abrasief stof, niet met een algemene toepassingsprofiel voor gematigd klimaat.

Kopen op prijs per meter. Bij een lage tonnage en korte levensduur is dit logisch. Bij een hoofdlijn die een molen voedt, is de juiste vergelijking de kosten per vervoerde ton gedurende de levensduur, wat een ander cijfer is en meestal een andere leverancier oplevert.

Hoe BEDROCK past bij een hard-rockproject

BEDROCK is een leverancier van transportbandsystemen met zetel in Dammam, Saoedi-Arabië, ondersteund door een 16 jaar oude technische en productiebasis in Ningbo onder de naam KILOMEGA. Onze kernklanten zijn groeven, brekers, cementfabrieken, betonmengstations, bouwmaterialenbedrijven, chemische fabrieken, staalfabrieken en bedrijven die bulkmaterialen verwerken binnen het Koninkrijk.

We noemen dit duidelijk, omdat dit aangeeft waar wij het sterkst zijn. Het voorste gedeelte van een goudmijn — primaire breking, ruwe-ertsvoorraad, terugwinning en molenvoeding — vormt fysiek een hardgesteentebreking- en transportbandcircuit, en dat is precies de taak die onze klanten uit de groef- en brekersector dagelijks uitvoeren. Het verschil tussen een kalksteengroeve en het brekingscircuit van een goudmijn ligt in de hardheid van het erts en de kosten van stilstand, niet in de mechanische opbouw.

Slijtvastheid als eerste specificatie. De deklaag en de dikte worden gekozen op basis van de slijtagegevoeligheid van het erts en de impactenergie op het laadpunt, in plaats van op basis van een algemene ‘heavy-duty’-aanduiding. Onze toepassingservaring is geconcentreerd op precies dit soort schurende, zwaar belaste toepassingen.

Lassen als een technisch ontworpen werkgebied. Onze ingenieurs voeren heet-vulcaniserende verbindingen ter plaatse met een doelstelling van meer dan 90 procent las-efficiëntie, en wij behandelen de lasverbinding als een gespecificeerde levering in plaats van als een detail van de installatie.

Vermogen voor lange transportafstanden en hellingen. Transport over steile hellingen en over lange, enkelvoudige trajecten is gebruikelijk bij steengroeve- en cementactiviteiten in Saoedi-Arabië, waar de topografie dezelfde ontwerpbeslissingen vereist als bij een mijn in schildvormig terrein.

Lokale voorraad en gedefinieerde reactie. Lokale voorraad van reserveonderdelen in Saoedi-Arabië voor kritieke componenten, afstandsondersteuning van technische experts binnen 24 uur en een duidelijk omschreven procedure voor spoedreactie ter plaatse bij stilstand — relevant voor een afgelegen locatie waar een lege voorraad dagenlang duurt.

Beoordeling van de specificaties in het ontwerpstadium. Bandsurvey en beoordeling van de werkdruk vóór financiële toezegging, zodat de vier werkbelastingen in een processtroomschema afzonderlijk worden gespecificeerd in plaats van onder één standaard.

Ons assortiment omvat industriële transporthelftassen voor schurende, hete, vochtige en zwaar belaste toepassingen, ondersteund door technische diensten van selectie via installatie tot prestatiebewaking.

Plant u een breuk- en transportcircuit voor hard gesteente? Stuur ons de schurendheid van het erts, de maximale korrelgrootte, de bulkdichtheid, het vochtgehalte en de maximale tonnage per uur voor elk belastingspunt — en onze engineers leveren een specifieke riem-, splicing- en reinigingsoplossing per stroom.

Neem contact op met BEDROCK WhatsApp: +966 56 171 7029 · E-mail: [email protected]· Website: www.bedrockco.sa · Salman Farisi-str., Khalidiyah Al-Janubiyah, Dammam, Saoedi-Arabië

📱 WhatsApp：+966 56 171 7029
✉️ E-mail: [email protected]
🌐 Website: www.bedrockco.sa